Ferrari LaFerrari ve HY-KERS Sistemi
Ferrari LaFerrari, markanın yol otomobillerinde elektrik desteğini yüksek performans amacıyla kullandığı ilk sınırlı üretim süper otomobildi. Ferrari modeli 2013 Cenevre Otomobil Fuarı’nda tanıttı ve resmî arşivinde de 2013 tarihli bir otomobil olarak sınıflandırdı. Bu nedenle sayfanın kalıcı bağlantısındaki yıl korunurken görünen model adı, doğrulanmamış bir model yılına bağlanmadan kullanılıyor.
LaFerrari’nin HY-KERS düzeni, ortada konumlandırılan atmosferik V12 motor ile elektrik motorunu aynı güç aktarım yapısında birleştirdi. Ferrari’nin açıkladığı toplam sistem gücü 963 CV, toplam tork ise 900 Nm’nin üzerindeydi. Sistem, elektrik desteğini bağımsız bir elektrikli sürüş modu sunmak için değil, içten yanmalı motorun performansını tamamlamak ve enerji geri kazanımını otomobilin dinamik yapısına katmak için kullanıyordu.
V12 Motor ve Elektrik Desteği
6.262 cc hacmindeki 65 derecelik V12 motor 9.000 d/d’de 800 CV güç, 6.750 d/d’de 700 Nm tork üretiyordu. Motorun azami devri 9.250 d/d olarak açıklanmıştı. Elektrik motoru ise 120 kW ya da Ferrari’nin kullandığı birimle 163 CV güç sağlıyordu. Böylece model, yüksek devirli atmosferik motor karakterini elektrik motorunun anlık desteğiyle bir araya getiriyordu.
Güç, yedi ileri çift kavramalı şanzıman üzerinden arka tekerleklere aktarılıyordu. Elektronik çekiş kontrolü hibrit sistemle birlikte çalışan EF1-Trac yapısını kullanırken E-Diff 3 elektronik diferansiyel, ESC denge kontrolü ve yüksek performanslı ABS ile elektronik fren dağılımı otomobilin kontrol sistemleri arasında yer alıyordu. Ferrari bu parçaları tek başına mucizevi çözümler gibi değil, güç aktarımı ve şasiyle birlikte çalışan bütüncül bir paket olarak tanımladı.
Performans Verileri
Resmî teknik verilerde 0–100 km/sa hızlanma üç saniyenin altında, 0–200 km/sa hızlanma yedi saniyenin altında ve 0–300 km/sa hızlanma 15 saniye olarak verildi. Azami hızın 350 km/sa değerini aştığı belirtildi. Ferrari ayrıca otomobilin Fiorano pistinde Enzo’dan beş saniyeden fazla hızlı olduğunu açıkladı. Bu karşılaştırma, modelin yalnızca doğrusal hız değil, pist turu açısından da markanın önceki sınırlı üretim süper otomobilinden ileriye taşındığını gösteren resmî ölçümdü.
Ferrari’nin dönemindeki tanımına göre LaFerrari, tanıtıldığı sırada Maranello’da üretilmiş en hızlı yol otomobiliydi. Bu konum, sadece 963 CV toplam güçten kaynaklanmıyordu. Şasi, aerodinamik parçalar, frenler, süspansiyon ve elektronik kontrol sistemleri aynı performans hedefi çevresinde geliştirilmişti. Açıklanan 41’e 59 ön arka ağırlık dağılımı da motorun ve yolcu bölümünün akslar arasına yerleştirildiği paketlemenin bir sonucuydu.
Karbon Şasi ve Süspansiyon
Ferrari LaFerrari için geliştirilen karbon fiber şaside Ferrari’nin GT ve Formula 1 mühendisleri birlikte çalıştı. Ön tarafta çift salıncaklı, arkada çok bağlantılı süspansiyon kullanıldı. Manyetoreolojik amortisörleri yöneten SCM-E sistemi, farklı yol ve sürüş koşullarında sönümleme kontrolünü elektronik olarak düzenleyen donanımlar arasındaydı. Karbon seramik frenler önde 398 mm, arkada 380 mm çaplı disklerle eşleştirildi.
Otomobil 4.702 mm uzunluğa, 1.992 mm genişliğe ve 1.116 mm yüksekliğe sahipti. Dingil mesafesi 2.650 mm olarak açıklandı. Ön lastikler 265/30 R19, arka lastikler 345/30 R20 ölçüsündeydi. Farklı ön ve arka jant çapları ile belirgin lastik genişliği farkı, arkadan itişli güç aktarımının ve gövde paketlemesinin dışarıdan da okunabilen ayrıntıları arasındaydı.
Tasarım ve Aktif Aerodinamik
Gövde tasarımı, orta arkada uzunlamasına yerleştirilmiş V12 motorlu klasik Ferrari düzenini korurken kabin ile motor bölümünü dingil mesafesi içinde topluyordu. Ön bölümdeki geniş hava kanalları radyatörden çıkan sıcak havayı yönlendirirken belirgin ayırıcılar ve ön kanat, aerodinamik yükün yönetilmesinde görev alıyordu. Tasarımın keskin yüzeyleri bu nedenle yalnızca görsel bir tercih değil, soğutma ve hava akışı ihtiyaçlarıyla birlikte şekillenen unsurlardı.
Aktif aerodinamik sistemde hareketli arka spoyler, ön ve arka difüzörlerdeki ayarlanabilir kanatlar ile gövde altındaki yönlendirici birlikte çalışıyordu. Ferrari’nin açıklamasına göre bu parçalar sürüş durumuna göre hava direnci ile yere basma ihtiyacı arasındaki dengeyi değiştiriyordu. Ferrari LaFerrari böylece aktif aerodinamiği hibrit güç aktarımı ve elektronik şasi sistemleriyle aynı otomobilde buluşturan önemli Ferrari projelerinden biri oldu.
Sınırlı Üretim ve Ferrari İçindeki Yeri
Ferrari kupayı 499 adetle sınırladı ve şirketin daha sonraki tarih anlatımına göre otomobiller tanıtımdan önce sahiplerini buldu. Bu sayı, aracın teknik gösteri niteliğini seri üretim hacminden ayıran temel unsurlardan biriydi. Daha sonra açık gövdeli LaFerrari Aperta aynı temel güç aktarımını farklı bir gövde çözümüyle sürdürdü.
LaFerrari’nin elektrik desteğini doğrudan performans sistemine bağlayan yaklaşımı, Ferrari’nin sonraki hibrit yol otomobilleri için tarihsel bir başlangıç noktası oluşturdu. Markanın daha sonra geliştirdiği şarj edilebilir hibrit yapı, Ferrari SF90 Stradale ile farklı bir mimariye geçti. İki otomobil aynı sistem değildir ancak LaFerrari, Ferrari yol otomobillerindeki elektrifikasyon çizgisinin erken ve sınırlı üretim halkasıdır.
OopsCars Değerlendirmesi
Ferrari LaFerrari, atmosferik V12 motoru, HY-KERS elektrik desteği, karbon fiber şasisi ve aktif aerodinamiği tek bir sınırlı üretim otomobilde birleştirmesiyle Ferrari tarihinde ayrı bir yere sahiptir. Arşivdeki önden görünüm, bu teknik paketin dış tasarıma nasıl yansıdığını özellikle burun, hava kanalları ve alçak gövde oranları üzerinden gösterir.