McLaren P1 GTR, yol kullanımına uygun P1 temelinden geliştirilen ancak pist için yeniden ele alınan hibrit bir otomobildir. McLaren, çalışmanın ilk tasarım konseptini Ağustos 2014’te Pebble Beach Concours d’Elegance etkinliğinde gösterdi. Dönem tanıtımında hedef, yasal yol gereksinimlerinden bağımsız biçimde sürücü katılımını ve pist performansını öne çıkaran bir araç hazırlamaktı. Bu sayfadaki görseller de sınırlı üretim otomobilinden önce sergilenen gümüş ve turuncu renkli tasarım konseptini gösteriyor.
McLaren P1 GTR Tasarımı
Konsept, karbon fiber MonoCage gövde yapısını yol otomobilinden devralırken çevresindeki aerodinamik parçaları pist kullanımına göre değiştirdi. Ön tekerlek izi P1’e göre 80 mm genişletildi ve daha belirgin bir GT tipi ön ayırıcı kullanıldı. Yeniden şekillendirilen radyatör kanalları genişletilmiş ön çamurluklara bağlanırken ön tekerleklerin önündeki aktif aerodinamik kanatlar korundu. Ön çamurlukların arkasındaki kanatlar ve kapıların alt kenarı boyunca uzanan yüzeyler, havayı yan radyatörlere ve arka tabana yönlendirecek biçimde düzenlendi.
Otomobil sabit sürüş yüksekliğine sahip yarış hazırlıklı süspansiyon üzerinde duruyordu. Önde 10,5, arkada 13 inç genişliğindeki 19 inç merkez kilitli motorsporları jantları, McLaren ile Pirelli tarafından geliştirilen slick lastiklerle eşleştirildi. Araç üstü hava krikosu sistemi tekerlek değişimini kolaylaştırmak amacıyla pakete dahil edildi. Bu ayrıntılar, aynı dönemde hazırlanan McLaren 650S Sprint gibi pist kullanımına ayrılmış modellerle ortak bir çalışma yaklaşımını yansıtıyordu; iki otomobilin teknik yapıları ise birbirinden farklıydı.
Hibrit Güç Sistemi ve 1000 PS Değeri
Tasarım konsepti için açıklanan güç sistemi, motorsporlarına göre uyarlanmış 3,8 litrelik çift turbo V8 benzinli motor ile hafif elektrik motorunu bir araya getiriyordu. McLaren toplam gücü 1.000 PS ve İngiliz ölçümüyle 986 bhp olarak verdi. Bu iki değer aynı gücün farklı birimlerle ifadesidir; 986 bhp verisi 986 HP biçiminde yeniden etiketlenmemelidir. Yol otomobilinin 916 PS düzeyindeki toplam gücüne karşılık konseptteki artış, pist görevine yönelik motor ve elektrik sistemi düzenlemeleriyle sağlandı.
Şubat 2015’te açıklanan sınırlı üretim sürümünde toplam 1.000 PS değeri korundu. Resmî teknik ayrıntıların dönem yayımına göre çift turbo V8 800 PS, elektrik motoru ise 200 PS sağlıyordu. Sürekli yüksek hızdaki pist kullanımına uyum amacıyla güç aktarma sistemindeki bazı parçalar motorsporları için geliştirilen bileşenlerle değiştirildi; yalnızca karayolu kullanımı için gerekli bazı donanımlar da ağırlığı azaltmak üzere çıkarıldı. Bu yapı, standart McLaren P1 hibrit sistemi ile aynı temel fikri kullanmasına rağmen farklı görev ve donanım çerçevesine sahipti.
Arka Kanat Egzoz ve Aerodinamik Yapı
Arka bölümde karbon fiber taşıyıcılara bağlanan çift elemanlı sabit kanat yer alıyordu. Kanat, direksiyon üzerindeki kumandayla çalışan DRS sistemini koruyor ve ön bölümdeki aktif kanatlarla birlikte aerodinamik dengeyi yönetiyordu. Yol otomobilinde gövdenin içine çekilebilen kanadın aksine sabit düzen kullanılması, motor kapağının üzerindeki yüzeyin daha temiz bir hava akışı oluşturacak biçimde yeniden şekillendirilmesine olanak verdi. Büyük arka difüzör de kanatla birlikte yere basma kuvvetini artırmak üzere tasarlandı.
Merkezde konumlandırılan çift çıkışlı egzoz sistemi Inconel ve titanyum alaşımından hazırlandı. 2015 üretim sürümünde sabit kanat gövdenin 400 mm üzerinde konumlandırıldı; ön tekerlek izi yol P1’inden 80 mm daha geniş ve sürüş yüksekliği 50 mm daha alçaktı. McLaren, aerodinamik değişikliklerin yere basma kuvvetini yol otomobiline göre yüzde 10’dan fazla artırdığını ve 240 km/sa hızda 660 kg düzeyine ulaştırdığını açıkladı. Cam tavan parçalarının karbon fiberle, yan camların polikarbonatla değiştirilmesi dahil hafifletme çalışmaları yaklaşık 50 kg tasarruf sağladı.
Konsept ile Sınırlı Üretim Sürümü Ayrımı
Ağustos 2014’te gösterilen otomobil bir tasarım konseptiydi. Nihai sınırlı üretim biçimi ise dünya çapındaki geliştirme programının ardından Mart 2015 Cenevre Otomobil Fuarı için hazırlandı. Üretim sürümü genel oranları ve temel aerodinamik yaklaşımı korudu ancak soğutma, ağırlık ve pist dayanıklılığı alanlarında geliştirmeler aldı. Otomobiller McLaren Special Operations tarafından hazırlanıyor, bakımları yapılıyor ve sahiplerine özel sürücü programı kapsamında işletiliyordu. Bu nedenle konsept görsellerindeki her ayrıntı doğrudan müşteri otomobillerinin nihai özelliği olarak değerlendirilmemelidir.
GTR adı, 1995 Le Mans 24 Saat yarışını kazanan F1 GTR mirasına gönderme yapıyordu. Bununla birlikte P1 tabanlı otomobil, yol homologasyonuna sahip bir yarış sınıfı aracı değil, sahiplerine özel pist programı için geliştirilen sınırlı üretim bir modeldi. Aynı dönemdeki McLaren 650S GT3 ise uluslararası GT3 kurallarına göre hazırlanan gerçek bir müşteri yarış otomobili olarak ayrı bir konumdaydı.
OopsCars Değerlendirmesi
McLaren P1 GTR, P1’in hibrit güç sistemini yol otomobili sınırlarından çıkarıp pist kullanımına uyarlayan önemli bir McLaren çalışmasıdır. Arşivdeki konsept görselleri, daha geniş iz açıklığı, sabit arka kanat, merkez çıkışlı egzoz ve slick lastiklerle bu dönüşümün ilk görsel aşamasını belgeliyor. Otomobilin değeri yalnızca 1.000 PS toplam gücünden değil, tasarım konseptinden sınırlı üretim pist modeline uzanan gelişim sürecini açık biçimde göstermesinden kaynaklanıyor.